HISTORIA KOŁA

               Koło Lektury Filologiczno-Filozoficznej zostało zarejestrowane jesienią roku akademickiego 2007/ 2008. Założyli je studenci Wydziałów Filologicznego i Humanistycznego. Stworzenie Koła wiązało się z potrzebą dialogu między przedstawicielami różnych dyscyplin, z chęcią konfrontowania lekturowych nawyków i nastawień metodologicznych. Przyjęliśmy, że będziemy czytać teksty, które znajdują się w obszarze zainteresowań filozofii i literatury lub mają „pograniczny”, filozoficzno-literacki charakter, lub wreszcie prowokują nas do namysłu i stawiania im wielu pytań: pytań wartych wypowiedzenia w większym gronie. Pytania te ogniskować się miały zawsze wokół pytania o lekturę, przy czym nie tylko o zeznania z lektury własnej i nasze poglądy na proces/doświadczenie lektury chodziło, ale i o przyjrzenie się ciekawym próbom czytania (choćby próbom czytania tekstów poetyckich podejmowanym przez filozofów). W semestrze letnim zorganizowaliśmy serię spotkań poświęconych wzmiankowanej tematyce. Kilka z nich poświęciliśmy Hansowi Bellmerowi, autorowi traktatu Lalka i twórcy Lalek, malarzowi, literatowi, filozofowi, fotografowi… Udało nam się przeczytać wspólnie Lalkę i zastanowić się nad inspiracją pismami Kleista i Hoffmanna, zapytać o paralelę z Schulzem. Rozmawialiśmy o Anatomii obrazu, również w kontekście teorii nieświadomości fizycznej: próbowaliśmy umiejscowić ją wśród innych propozycji postrzegania problemu nieświadomości. Słuchaliśmy o fotografii Bellmera, rozmawialiśmy o jego grafikach: tu z kolei pytaliśmy o przekładalność języka malarstwa na język literatury, o punkty wspólne i momenty oddalenia. W pracach Koła uczestniczyli studenci kierunków filologicznych (filologii polskiej, germańskiej, rosyjskiej), filozofii, kulturoznawstwa (kilku członków Koła rekrutowało się z grona studentów MISH).

                W roku akademickim 2008/2009 Koło „wzbogaciło się” m. in. o studentów kierunków historycznych (historii i historii sztuki) i politologii. Planujemy zorganizowanie paneli dyskusyjnych, które pozwolą nam na podzielenie się ze studentami naszych macierzystych wydziałów pytaniami, które stawiamy sobie w czasie spotkań w wąskim gronie. 

                                                                Eliza Kącka